با سلام خدمت شما دوستان رمی
از آن روزی که این وبلاگ آغاز به کار کرد 7 سال گذشت. 7 سال با انبوهی از خاطرات شیرین و تلخ و همواره در این مدت سعی شد تا بتوانیم گامی هرچند کوچک در حمایت از تیم محبوبمان و رضایت شما همراهان برداریم اما امروز عمر این وبلاگ به سر آمده است اما هواداری و حمایت ما از تیم محبوب و کاپیتان ابدی مان تا آخرین ثانیه های عمر باقیست.
تصمیم بر این شد که به دلیل مشغله های شخصی و درسی فراوان نهایتا این وبلاگ در سالروز تاسیس وبلاگ، به کار خود پایان دهد و چه بسا شیرین که آخر بازی انجام شده در مدت زمان عمر این وبلاگ برد 4 گله برابر تیم دوم پایتخت یعنی حومه نشینان بود. بردی به وسعت تمام شهر رم . آری لاتزیو 1-4 رم!
پس چه شیرین که این آخرین لحظه های حضور ما در وبلاگ همراه شد با این خاطره خوش.
در همین لحظه و با تمام عشق از شما همراهان و دوستان همیشگی خداحافظی میکنم و امیدوارم که روزهای شیرینی در انتظار رم و رمی ها باشد.
در ضمن فراموش نکنید که در دنیا تنها 1 کاپیتان وجود دارد : " فرانچسکو توتی"
با عشقی ابدی تقدیم به بزرگترین کاپیتان تاریخ، فرانچسکو دوست داشتنی

 

NO TOTTI     NO PARTY